همه انسان ها گاهی دلسرد و مایوس می شوند ولی انسانی که همیشه دلسرد است، نظر نادرستی در مورد روابط انسانی خواهد داشت، برای چنین فردی زندگی مطلوب نیست.

ما گاهی اوقات علیرغم حس و نیت خود، با رفتارمان همسرمان را دلسرد می کنیم. چهار روش دلسرد کردن وجود دارد:

۱- سلطه گری زیرکانه

گاهی اوقات احساس می کنیم روش ما، بهترین روش و تنها راه موفقیت و تنها راه رسیدن به هدف است، در نتیجه برای آنکه کارها درست انجام شود، تصدی کارها را به عهده گرفته و پیشرفت همسرمان را نادیده می گیریم. در این حالت ، علیرغم این که حسن نیت داریم، عملاً زیرکانه سلطه گری می کنیم. این سلطه گری، همسر ما را دلسرد کرده و در او احساس طرد شدن ایجاد می کند.

۲- ترساندن

وقتی انتظارات شما از همسرتان انتها ندارد، او نتیجه می گیرد که هر چقدر موفق شود هم نمی تواند به ملاک های شما برسد. ترساندن مثل سلطه گری زیرکانه، احساس طرد شدن و دلسردی را در همسرتان دامن می زند. این روش گاهی اوقات موجب افسردگی و حتی طلاق می شود.

۳- تصدیق نکردن پیشرفت

تصدیق نکردن پیشرفت یکدیگر، صورت دیگری از دلسردی زیرکانه است. سکوت باعث می شود همسرتان بازخورد لازم برای ادامه دادن تلاش هایش را نگیرد. این عمل نیز، در طرف مقابل احساس طرد شدگی ایجاد می کند.

۴- حساسیت بیش از حد

اگر پیرو این فرض غلط باشید که «من وقتی کسی می شوم که از دیگران بیشتر باشم» هرگاه برتری خیالی شما به خطر بیفتد، دست به حمله می زنید. برای مثال، اگر همسرتان از سر و وضع و لباس مرد یا زن دیگری تعریف کند، از دستپخت او تعریف کند یا محبت و راحتی زن یا مرد دیگری را بستاید، اظهارات او را حمل بر تحقیر خودتان خواهید کرد و عصبانی می شوید. و بالاخره این حساسیت بیش از حد بر مشارکت و خطر پذیری در زندگی زناشویی تأثیر می گذارد. چنین زن و شوهرهایی، حرف یکدیگر را طور دیگری می شنوند و محتاط می شوند.