به نظر شما با نگاه کردن و دقیق شدن بر کفش، کیف، ماشین و موبایل افراد، تا چه حد می توان به شخصیت واقعی افراد پی برد؟نمی خواهیم با بازگو کردن برداشت های شخصی خود، آنها را جایگزین «تجربیات روانشناسی» می کنیم، بلکه فقط درصددیم تا به شما نکاتی را گوشزد کنیم که در همان نگاه اول بتوانید آدم های روبروی تان را تا حد قابل قبولی بشناسید و ارتباطتان را بر پایه و اساس درستی پایه ریزی کنید.

۱) آدم هایی که کفش های راحت و کیف های نرم استفاده می کنند; از نقطه نظر ارتباطی آدم هایی فاقد خودخواهی و خودبزرگ بینی هستند. آنها می خواهند راحت باشند و راحت هم ارتباط برقرار می کنند. هرچند گاهی همین آدم ها در اتفاق های بزرگ زندگی مثل ازدواج باعث دردسر اطرافیان می شوند چون علاقه ای به شرط و شروط ها و تزئینات قدیمی ندارند.

۲) آدم هایی که کفش های شسته و رفته با طراحی خشک و کیف هایی سنگین و چهارگوش انتخاب می کنند; سعی دارند شما و خودشان را در چارچوبی که ارتباطشان را در آن گنجانده اند محدود کنند. این آدم ها سعی می کنند از نظر ظاهری مقتدر و با شخصیت به نظر بیایند و به همین دلیل همیشه در ارتباط با آنها یک نوع عدم دوستی صادقانه احساس خواهید کرد.
۳) آدم هایی که دائم کفش و کیف عوض می کنند; سعی دارند چیزی را در پس ظاهر مردم پسند خود پنهان کنند، حواس تان باشد این آدم ها در عین خوش ظاهری زیاد قابل اعتماد نیستند.

۴) کفش های خاکی، کیف هایی با قفل شکسته و نخ های در رفته; نشانه خاکی بودن یا بی توجهی به جریان مد دنیا نیست، بلکه نشانه عدم توازن و شخصیت، نداشتن اعتمادبه نفس و بی توجهی به اطرافیان است.

۵) از آدم هایی که فقط کیف های مدل بالا و کفش های مارک دار می پوشند; باید یک سوال پرسید و آن اینست که آیا می خواهید مردم فکر کنند شما به سر و وضع تان فکر می کنید؟ حواس تان باشد کیف های گرد و نرم نشانه شخصیت های قابل انعطاف و کیف های خشک و قفل دار نشانه سختی شناسه های شخصیتی فرد در مواجهه با افراد است.
▪ نکته:

ارتباط کفش و کیف مثل ارتباط دو خط موازی است هرچند زیاد به هم مربوط نیستند اما یک راه را به ما نشان می دهند.
تا به حال کیف ها و کفش های آدم ها را از رنگ هایشان روانشناسی کرده اید؟

نکته جالب توجه اینجاست که رنگ های روشن نشانه شادی درونی و رنگ های تیره نشانه یکنواختی زندگی هستند.

هرچند رنگ هایی مثل قرمز، زرد و صورتی برای کیف و کفش نشانه صاحبانی هستند که راهی برای ارتباط جمعی ندارند و تنها از طریق کیفشان دیده می شوند.

حواس تان باشد نوجوان ها باید کیف و کفش های رنگی داشته باشند چون در سنین نوجوانی هنوز روابط اجتماعی و قوی و محکم و ساختار ذهنی درست و منطقی به سخنوری ندارند که بتوانند در جمعی با تکیه بر آنها خودشان را نشان دهند